Les 1. De occulte Explosie
Les 2. Zien zonder ogen Paragnosie en mantiek
Les 3. Spreken de doden het Spiritisme
Les 4. Beïnvloeding op afstand, de magie
Les 5. Genezende handen het magnetisme
Les 6. Zijlijnen
Les 7. Het Bijbelse standpunt
Les 8. Gevolgen van het occultisme
Les 9. Hulp aan occult belasten
Les 10. Hoe kan ik vrij zijn van boze geesten
Het occultisme
Occultisme betekent wat verborgen, geheim is.
Er is nog al wat verborgen in het heelal.
Ook van God wordt er gezegd dat Hij onzichtbaar en verborgen is.
Eigenlijk is het woord occultisme een ruim begrip.
We denken er bij niet aan God en niet aan dingen die door de gewone wetenschappen nog niet ontdekt zijn.
Wij denken aan verschijnselen die een bovennatuurlijk, een paranormaal karakter lijken te hebben, die op meta-psychisch en meta-phychisch gebied liggen.
We komen op een terrein, dat onze zintuiglijke wereld en onze gewone begrippen van ruimte en tijd te boven lijken te gaan.
De inhoud van de occulte vergaarbak, zijn verschillende richtingen en aspecten, die het occultisme vertoont.
Er is vele soorten van verscheidenheid te vinden in de vele literatuur over het occultisme.
Het gaat in het occultisme om paranormaal waarnemen èn beïnvloeden, om een bovennatuurlijk weten èn een bovennatuurlijke kracht en om buitenzintuigelijk kennen èn kunnen.
Er zijn vier deelgebieden in het occultisme:
Deze deelgebieden zijn niet scherp van elkaar te scheiden.
Telkens blijken er dwarsverbindingen te bestaan binnen de ene wereld naar de andere wereld van het occultisme.
Mensen met occulte vermogen bewegen zich vaak op meer dan één (deel)gebied.
Er zijn twee grondmotieven in het occultisme:
Deze zijn eveneens niet goed te scheiden: ‘kennis is macht’, zegt het spreekwoord.
Occultisme is erg oud.
De occulte verschijnselen zijn, zoals we straks nog beter zullen zien, in alle tijden en bij alle volken bekend.
Altijd heeft de mens achter de onbekende en onzichtbare wereld willen zoeken, er meester van willen maken en deze te bedienen.
De occultist en zijn paranormale vermogens heeft zijn voorbijgang in de medicijnman, de sjamaan, de doekoen, de toverpriester.
Het occultisme heeft van oudsher zijn achtergrond en voedingsbodem in het animisme (levenloze dingen beschouwen en vereren als bezield door geesten van overlevenden) van wat we de primitieve volken noemen, ook al zullen niet alle occultisten er bewust van zijn.
Dus, de primitieve volken die aan animisme doen, weten niet dat het occult is.
Men komt telkens een soort gemeenschappelijk geloof tegen in allerlei vormen van occultisme.
Velen zien de mens als een microkosmos, die verbonden is met Al, de macrokosmos: zoals een vrucht in de moederschoot verbonden is via de navelstreng met de moeder.
De moderne beweging New Age is daar ook aanhanger van.
Men zegt dat het principe van het occultisme analogie (overeenstemming) is.
De mens kan de krachten van de macrokosmos deel krijgen door:
De Amerikaanse occultist Ruth Montgomery zegt dat in de volgende eeuw de deuren zal openen voor een onderzoek naar een omvangrijk onderzoek van de menselijke geest.
De Nederlandse parapsycholoog Van Praag gooit er een schepje bovenop.
Er zal een occulte revolutie aanbreken!
De paranormale vermogens van een toekomstig mens-zijn en brengt hen in verband met de geestelijke evolutie van de mensheid.
Het occultisme kan zich verbinden met verschillende geestelijke achtergrond.
Occultisten kunnen ongelovig of behoren tot de grootste wereldgodsdiensten.
Parapsychologie
Velen verwerpen alle occulte verschijnselen.
De wetenschap houdt niet van fenomenen die aan haar normen en methoden ontsnappen.
Aan de andere kant bestaat er een haast grenzeloze lichtgelovigheid.
Velen slikken elk verhaal en accepteren elk bijzonder verschijnsel als echt en waar.
De wereld wil bedrogen worden, stelden de oude Romeinen al vast.
Op het gebied van occultisme zijn dan ook vanouds allerlei bedriegers en oplichters werkzaam.
In de beginperiode bestond het parapsychologisch onderzoek bijna uitsluitend in het nagaan van de spontane paranormale verschijnselen, die men aan de onderzoekers rapporteerde.
Deze interviewden hen die de verschijnselen hadden waargenomen en probeerden daarbij kaf van koren te scheiden.
In een latere fase werd ook geprobeerd, spontane gevallen in laboratoria te herhalen met zelfregistrerende apparaten.
Zo onderscheidt de huidige parapsychologie tussen verschijnselen die spontaan ontstaan en die experimenteel worden opgeroepen.
Het parapsychologisch onderzoek heeft al veel aan het licht gebracht.
Het heeft bevestigd dat er inderdaad verschijnselen bestaan die in de huidige stand van natuur- en gedragwetenschappen niet met gangbare werkhypotheses te verklaren zijn.
Het heeft vastgesteld dat sommige mensen en speciaal kinderen over een soort geestelijk radar beschikken.
Van Praag geeft toe, dat de parapsycholoog wel de gegevens kan bestuderen, maar geen antwoord kan geven wie de gever is.
Velen zien de paranormale vermogens als functies van het onderbewustzijn van de mens.
De mens is dus de producent, de gever.
Anderen, waaronder de meeste occultisten zelf, zijn ervan overtuigd dat een buitengewoon en bovenmenselijke factor de zender is en dat de mens dan de ontvanger is.
Als dit laatste juist is, waar ligt de bron dan?
Bij zich aan ons manifesterende geesten uit de wereld van de doden bijvoorbeeld?
In een kosmische bewustzijn?
In het Rijk Gods of in het rijk der duisternis?
Is de bron neutraal, positief of negatief?
We komen er op terug.
Een occult reveil
Zoals alle tijden en volken paranormale verschijnselen hebben waargenomen, zo heeft men ook altijd aandacht voor gehad.
In zijn zoeken naar zekerheid en macht, naar geluk en gezondheid, heeft de mens zich ook altijd tot mensen met vermeende of echt occulte vermogen gewend.
Wel heeft het Christendom, waar het ook doordrong, het occultisme naar de achtergrond gedrongen.
Maar bij velen die christen werden, bleven toch een aantal aan oude gedachten en praktijken vasthouden.
In het "Christelijk" Europa van de Middeleeuwen stonden tovenaar en astroloog in hoog aanzien.
De 19e eeuw kende de opbloei van de Romantiek, en juist in die periode kreeg het occultisme nieuwe aandacht.
Bovendien beïnvloedde het rationalisme wel een bovenlaag van de westerse cultuur, maar bleven bij de gewone man veel bijgelovige voorstellingen voortleven.
Denk aan de angst voor het getal 13, voor onder de ladder lopen, het ontmoeten van een zwarte kat en het afkloppen wanneer iemand iets positiefs heeft gezegd.
In het laatste derde deel van deze eeuw is het occultisme duidelijk weer in de mode gekomen.
Men kan zelfs van een occulte explosie.
In de laatste 30 jaar verschijnt een stroom van boeken over paranormale verschijnselen, er blijkt een groot markt voor te bestaan.
In zijn boek Occult America schat Godwin van 30.000.000 occulte aanhangers.
Billy Graham is van oordeel, dat in Engeland 80% van de bevolking bij occulte praktijken betrokken zijn, terwijl er maar slechts 2% regelmatig naar de kerk gaat.
Dat lijkt bevestigd te worden door een enquête onder 80.000 kinderen tussen de 13 en 15 jaar. 8o% van hen wist van occulte verschijnselen af, vooral van het spiritistische ouija-bord, waarvan in Amerika en Engeland miljoenen exemplaren verkocht zijn en dat ook in ons land doorgedrongen is.
Achter deze geweldige toename van de belangstelling voor het occultisme liggen een aantal uiteenlopende redenen.
We noemen er 7 op:
De motieven achter het huidige occult reveil lopen dus sterk uiteen en zijn niet onder één noemer te vangen.
Omdat verzet tegen een verrationaliseerd en verwereldlijkt Christendom een van de motieven is, die de christelijke Kerk mede schuldig maakt aan de opbloei van het occultisme.