Mijn laatste wens,


Eens zal de dag komen, dat mijn leven ophoudt te bestaan,
treur dan niet, laat geen enkele traan.
Want probeer juist op die dag elkander warmte te geven,
want dan zal ik voor eeuwig leven.

Doe geen pogingen om kunstmatig leven in mij te laten vloeien,
zoals ze ook kunstmatig planten laten groeien.
Dat wil ik niet, dat moet je niet vergeten.
Laat mijn doodsbed, levensbed heten.

Geef het licht van mijn ogen aan hem die nooit de liefde van een vrouw mocht aanschouwen.
Probeer met mijn hart voor iemand anders een nieuw leven op te bouwen.
Geef mijn bloed aan een tiener, die uit een wrak van een auto werd gehaald.
Geef mijn nieren aan iemand, die voor een kunstnier heeft betaald.

Geef mijn beenderen, elke vezel en zenuw, aan een kind dat niet meer durfde te hopen.
Om dit jonge leven eens te kunnen laten lopen.
Geef de cellen van mijn hersenen aan hen die zijn uitverkoren.
Zodat een stomme jongen zijn ouders echt kan horen.

Verbrand wat er van mij over is, en help met de as de bloemen bloeien.
Laat ook de bomen, planten, alles er van groeien.
Wil mijn fouten en mijn zwakheden voor altijd begraven, het is hun lot.
Geef mijn zonden aan de duivel, geef mijn ziel aan god.

Doe een goede daad of geef een vriendelijk woord aan iemand die het nodig heeft.
Zorg dat de ander altijd zonder zorgen leeft.
Als je dat alles werkelijk hebt gedaan.
Kan ik rustig het Koninkrijk Gods binnen gaan.

~ Veel liefs, Jessica ~

Heeft U ook zo'n prachtig gedicht
stuur mij dan 'n mailtje met Uw Gedicht!

Homepage Gerard Lenting 2005



 


bannertje-nl