 |
Huilen!
Ik heb zo vaak zitten huilen, maar toen wist ik nog niet dat ik heldervoelend was. Het was niet mijn verdriet. Ik werd zo vaak verstikt door een wolk uit de muur. Het waren niet mijn zorgen, maar die van mijn buur. Tot iemand het me uitlegde. 't is een soort radio. Ik voel gevoel van anderen. Ik dacht:ah, zit het zo. Ik heb dus een ontvanger die zo rommelt in m'n hoofd. Ik kan hem niet besturen en word ook nooit geloofd. Dan draai ik nu die knop om. 'k breng die radio tot zwijgen. 'k hoef er geen sores bij te krijgen. 'k heb wel genoeg aan al m'n eigen. Alleen als ik van iemand hou wil ik weten wat hij voelt, zodat ik zonder woorden weet wat hij bedoelt. *** Mijn dank is groot Gerard Lenting *** |
|