Besef,


De maan

een heldere lucht

alleen aan de hemel, de sterren

nergens te bekennen


De zee, zo mooi, een komen en gaan

van golven die slaan tegen de rotsen van de branding

en weer die maan die alleen aan de hemel schijnt


Waar zijn de schitterende sterren gebleven?

die sterren die ooit eens de weg wezen

aan die daar in de verte op de donkere zee?


Een lichtje aan de horizon,

kijk ik in de verte, maar weet niet hoever

weet niet waarnaar ik kijk

het is donker


Enkel en alleen de lichtbundel van de vuurtoren die elke seconde voorbij trekt

verlicht de hemel en de zee

maar reikt niet ver genoeg

om te zien waar ik naar kijk


De kalmte, de eenvoud, de schoonheid

maar tegelijkertijd zon geweld

de woeste kracht van de golven

op het ritme van mijn hart


Overgave, een besef 

nietig vergeleken met die golven

met de kracht die daaruit voortkomt

loop ik met STEVIGE stappen verder

 

 

 

Heeft U ook zo'n prachtig gedicht
stuur mij dan 'n mailtje met Uw Gedicht!

~ Gerard Lenting ~

 

 


Naar de top van deze pagina

bannertje-nl